абадзьмуць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова абадзьму́ць зак., каго-што абадзьму́, абадзьме́ш, абадзьме́, абадзьмё́м, абадзьмяце́, абадзьму́ць; абадзьмі́, абадзьмі́це; абадзьму́ў, абадзьму́ла, абадзьму́лі; абадзьму́ты; абадзьму́ўшы Слоўнік беларускай мовы абадзьму́ць зак., -му́, -ме́ш, -ме́, -мём, -мяце́, -му́ць