Юпітэр 1 значэння

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

Юпі́тэр -ра М -ру; Р мн. -раў

Культуралогія

Юпітэр (грэч. Зеўс), вярхоўны бог-цар; бог неба, грому і маланкі; «бацька багоў». Сумяшчаў у сабе функцыі мноства мясцовых божастваў - ён быў заступнікам земляробства, вінаградарства, ахоўнікам межаў, абаронцам свабоды, а таксама лічыўся богам вайны і перамогі. Роля культу Ю. узрасла пасля адкрыцця Капіталійскага храма трох багоў - Ю., Юноны і Мінервы (т.зв. «Капіталійская трыяда»).