Канцо́ўка, у кніжнай графіцы невялікая кампазіцыя арнаментаванага або выяўленчага характару, якая ўпрыгожвае канец тэксту кнігі, яе раздзел. У беларускіх рукапісах К. вядомы з 11 ст.