Кампані́ла (іт. campanile), вежа-званіца, круглая ці квадратная ў плане; пашыраная ў італьянскім дойлідстве сярэднявечча і эпохі Адраджэння; уваходзіла ў склад ансамбля гарадской плошчы, кляштарнага комплексу (гл. Кляштар).