Жыў_курылка 1 значэння

-1-

Этымалагічны слоўнік фразеалагізмаў

Жыў курылка. Запазыч. з рас. м. (жив курилка). Вокліч задавальнення, захаплення, здзіўлення і пад. пры ўпамінанні пра таго, хто, нягледзячы на што-н., існуе, жыве, дзейнічае.

Нарэшце [Ніна Іванаўна] пачула, як заскрыпела крэсла, як цяжка ўздыхнуў абражаны муж. «Жыў курылка» (І.Шамякін. Атланты і карыятыды).

Узнікненне фразеалагізма звязана з сімволікай старажытнай народнай гульні з запаленай лучынай, якую перадавалі з рук у рукі, пакуль яна не згасне. Гульня суправаджалася песняй, што пачыналася так: «Жив, жив курилка, жив, жив, да не умер». Выраз падаецца ў «Расейска-беларускім слоўніку» і «Беларуска-расейскім слоўніку». Параўн. у І.Насовіча: «Жыў быў курылка, дый памёр. - Кажуць жартаўліва, калі дагарэўшая лучына гасне раптам».