Гармо́нія (грэч. harmonia - сувязь, зладжанасць, суразмернасць), аптымальнае спалучэнне частак у адзінае цэлае. Як прыём Г. выкарыстоўваецца ў стварэнні архітэктурных ансамбляў, творах выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва (гл. таксама Ансамбль, Сінтэз у мастацтве, Каларыт).