Аргані́чная архітэкту́ра, напрамак у архітэктуры 20 ст., якому ўласцівы індывідуальны характар твораў, абумоўлены іх прызначэннем, прыродным асяроддзем, ужываннем натуральных будаўнічых матэрыялаў.