Анамія 1 значэння

-1-

Культуралогія

Анамія (ад франц. anomie - адсутнасць закона), тэрмін для абазначэння любых відаў «парушэнняў» у каштоўнасна-нарматыўнай сістэме грамадства, разбурэння адзінства і цэласнасці культуры. Уведзены ў навуковы ўжытак у канцы 19 ст. французскім сацыёлагам Э.Дзюркгеймам. А. разглядаецца як своеасаблівы маральны вакуум, калі ранейшыя нормы і каштоўнасці ўжо не дзейнічаюць, а новыя яшчэ не сфармаваліся. У выніку нарастання А. павялічваецца грамадская нестабільнасць, узрастае колькасць злачынстваў, самазабойстваў, разводаў і інш. Праявы А. былі ўласцівы жыхарам былых савецкіх рэспублік (у т.л. і Беларусі) пасля распаду СССР у пачатку 1990-х г. і адмены дамінуючай ролі камуністычнай ідэалогіі ў тагачасным грамадстве.